Artikel in BN/De Stem
Het houdt vandaag niet op met grote en kleine berichten maar dit moet er ook nog ff bij. Vandaag stond dit artikel in BN/De Stem en daar zijn we natuurlijk weer blij mee. Ik ben al vaker in EttenLeur geweest en heb toen ook uitgebreid gesproken met Paula Voermans. We hebben het bedrijventerrein Vosdonk bezocht en het gebied in Rucphen waar de uitbreiding zou moeten plaatsvinden volgens Van Agt. Hier een link naar een verslag van een bezoek in februari 2006.
We zijn onze PS-campagne overigens in februari 2007 in West Brabant gestart en hebben toen ook aandacht besteed aan de Oosthoek. Alexander Pechtold was er toen ook bij.
Verder heb ik al een hele discussie met burgemeester Van Agt gevoerd over de niet aangetoonde noodzakelijkheid van deze uitbreiding en de urgentie van de revitalisering van Vosdonk. Eerst je troep opruimen!
Zelfs kinderen leer je eerst hun rommel op te ruimen voor ze iets anders gaan doen. Dan mag je dat toch zeker wel van bedrijven en gemeenten verwachten!
Vandaag kreeg ik een mail van MPI waarin ik er op werd gewezen dat de link naar de powerpointpresentatie (Hans heeft hem inmiddels al veranderd in een echte presentatie) niet naar afvalmining verwees. Dat klopt maar ik heb besloten de presentatie toch maar te laten staan omdat er een erg interessante visie uit voortkomt over grondgebruik van een vuilnisbelt. Indirect mogelijk met afvalmining te linken maar inderdaad: het is wat anders.
Daarom hier wel kloppende links: wat gebeurt er met de diverse afvalprodukten, hoe ziet zo’n ‘afvalfabriek’ er nu eigenlijk uit (leuke visualisatie!) en een schematische voorstelling van een MPI-unit. Al deze links komen van de site van MPI.
Vernieuwing
Het lijkt of ik kritiekloos sta ten opzichte van dit systeem maar dat is niet zo. Ik kan het alleen zeer waarderen als mensen vernieuwende technologieen gebruiken of zoals hier het geval is, een vernieuwende combinatie van bestaande technieken toepassen. De meeste mensen zijn zo vastgeroest in hun gewoonten en methoden dat ze niet eens willen nadenken over vernieuwing van methodieken, technieken en werkwijzen.
En, zoals het een rechtgeaard D66-er betaamt, ben ik een heel groot voorstander van innovatie!
Hebben we net alle soesah achter de rug van het oprichten van een BV, worden de regels versimpeld! Het was toch wel handig geweest als dat net een maandje eerder had gekund!
Vandaag hoorde ik onderstaand bericht op BNR-radio Ik kon het niet vinden op google news maar via ANP heb ik het te pakken kunnen krijgen.
Gezien onze reis wel weer interessant. Op 26 mei sprak de president het veto uit, nu dus deze actie.
Het is uiteindelijk echte democratie maar ik ben benieuwd hoe het leger hier tegenover staat.
ANKARA (ANP) - Het Turkse parlement heeft donderdag ingestemd met een grondwetswijzing die voorziet in het direct kiezen van de president door de Turken. Dat heeft parlementsvoorzitter Bulent Arinc laten weten.
Het voorstel tot de grondwetswijziging kreeg de steun van 369 parlementariërs, 22 volksvertegenwoordigers stemden tegen. Het voorstel moet nog een keer in stemming komen als onderdeel van een pakket grondwetswijzigingen.
Begin mei gaf het Turkse parlement ook al zijn steun aan het voorstel om het staatshoofd voortaan door de Turken zelf te laten kiezen en niet langer door het parlement. Vorige week verwierp president Ahmet Necdet Sezer de grondwetswijziging nog met zijn veto. Het parlement heeft dat veto vernietigd met de stemming van donderdag. Sezer kan nu nog wel aansturen op een referendum over de kwestie.
De regeringspartij AK had zich sterk gemaakt voor de grondwetswijziging. De kandidaat van de AK voor het presidentschap, Abdullah Gül, ondervond erg veel tegenstand toen de partij hem had voorgedragen als opvolger van Sezer.
Maar nu het verhaal over afvalmining. Werkelijk heel inspirerend. Ik heb vandaag alle presentaties van het bedrijf Multi Purpose Industries over afvalmining binnengekregen. Gezien de visie van Noord-Brabant op het verwerken van afval zou dit een heel interessant concept kunnen zijn.
De reden waarom het gisteren behandeld werd was dat in Haps een Regionaal Bedrijven Terrein (RBT) zou moeten worden ontwikkeld. Het staat zelfs met naam en toenaam genoemd in het provinciaal bestuursakkoord op pagina 8. De lokatie waarop het plangebied is getekend ligt vlak tegen de bebouwde kern aan en het lijkt onmogelijk om daar voldoende categorie 4 en 5 bedrijven toe te laten (en dat is toch een hele belangrijke reden voor de realisatie van een RBT zou je zo denken).
Onder deze link zit een notitie van de Werkgroep RBT van de Dorpsraad Haps.
Aan de andere kant van de weg ligt een grote afvalberg en als je die zou kunnen opruimen zou de grond schoon opgeleverd kunnen worden voor aanleg van een bedrijventerrein. Het bedrijf dat de presentatie gisteren gaf (Multi Purpose Industries) claimt dat dat vrijwel kostenneutraal zou kunnen. Dat komt met name omdat werkelijk de hele berg uitgezocht en gesorteerd wordt op herbruikbare stoffen die als grondstof doorverkocht worden, waarna de restanten in principe op lokatie kunnen worden behandeld.
Ik zet hier onder de link een heldere presentatie van MPI maar zal vragen aan onze Hans Mestrum of hij hem weer op de site van slideshare wil zetten.
Er waren gisteren op de stamtafelavond meer dan 50 mensen aanwezig. Het probleem zit iedereen heel hoog, alle politieke partijen uit de gemeenteraad waren vertegenwoordigd en er werd hevig gediscussieerd. Het blijkt dat de informatie in de folder van de gemeente op twee plaatsen niet klopt. Verder is er ook onduidelijkheid omtrent de financiering van het terrein en de aanwezige wethouder zou vandaag (ben benieuwd) op zoek gaan naar de antwoorden. Voor D66 Cuijk/Grave een heel geslaagde avond!
De foto in het blog van gisteren is door Annegien Wijnands van de PvdA gemaakt. Heel erg aardig want de batterijen van mijn toestel waren leeg. (Dat is ook de reden dat ik geen foto’s heb van de bijeenkomst in Haps gisterenavond. Ik wacht op de persfoto’s.)
Annegien heeft ook een weblog en ik heb hem onder de link geplaatst. Er zijn nu veel mensen in de Staten die aan het bloggen slaan. Dat is wel heel leuk om te zien!
Verkiezing
Ik heb er vandaag weer heel wat kilometers van hot naar her op zitten. Eerst een PS-vergadering in Den Bosch. Daar zijn we begonnen met de verkiezing voor de Eerste Kamer. We werden twee aan twee opgeroepen onze stem uit te brengen.
Gisteren heb ik nog zeer uitgebreid met partijtop en collega’s aan de lijn gehangen om te overleggen. Vandaag naar aanleiding daarvan dus, tot verbazing van statenleden in Den Bosch voor onze nummer 4, Hans Engels, gekozen. Groningen en Zuid-Holland hebben dat ook gedaan. Gerard Schouw was een uitstekende kandidaat en ik had graag op hem gestemd als er niet een kans was geweest dat we twee zetels zouden hebben gehaald. In dat geval zou Boele Staal nummer 2 zijn geworden en dat vond ik om diverse redenen minder geslaagd.
Verder aardig om dit artikel van een CDA-er te lezen die in zijn hart dus eigenlijk ook een D66-er is! Jaarrekening
Na de verkiezing kwam de behandeling van de jaarrekening maar alles ging zo langzaam (en ik had haast! Ik moest om 12.15 uiterlijk vertrekken naar Arnhem!) dat ik alleen maar mijn verhaal kon houden omdat ik, heel aardig, vóór GroenLinks mocht praten. (more…)
Plannen zinvol?
Het heeft volgens mij eigenlijk geen zin je dag te plannen; de dingen lopen toch altijd anders dan je dacht. Oorspronkelijk zouden we vanmiddag naar mijn schoonmoeder gaan in Hoofddorp en daarna vanavond naar een feest in Amsterdam. Maar zie: er kwamen opeens allerlei kinderen uit verschillende steden aanzeilen (ze lezen weliswaar mijn weblog niet maar komen wel langs om te kijken of ik nog leef ) en bovendien verschenen er twee buren van 30 jaar geleden uit Rijsenhout. Daar kan geen planning tegenop!
PS-vergadering
Ik heb verder heel veel telefoontjes gepleegd want we moeten morgen de Eerste Kamer vertegenwoordiging kiezen tijdens een PS-vergadering. Daarover viel nog e.e.a. te bespreken.
Gerard Schouw is de D66 lijsttrekker voor de Eerste Kamer
Tussen de gesprekken, de wandelingen, het eten en de koffie door toch nog getracht de jaarrekening voor te bereiden want daar hebben we het ook nog over morgen. Daarnaast natuurlijk de motie die uit de Turkijereis voortkomt.
Gewoon een werkdag
Verder is Pinksteren volgens mij gewoon werktijd want ik heb veel met de griffier gesproken die dus ook gewoon aan het werk was, ben zelf ’s ochtends naar mijn kantoor geweest en heb met mijn collega een afspraak afgehandeld. We moeten morgenmiddag namelijk een presentatie geven in Arnhem die nog voorbereid moest worden. Of ik de hele PS-vergadering haal weet ik niet; ik moet al om 13.15 in Arnhem zijn.
Afvalmining
Morgenavond zit ik in Cuijk bij een stamtafelavond van D66 over afvalmining. Daar moet ik nog e.e.a. over lezen straks. Daarmee is de agenda voor morgen voldoende gevuld vind ik eigenlijk!
Na zo’n intensieve periode met een groep waar je zoveel mee ziet en beleeft blijven de mensen en herinneringen nog een hele tijd in je hoofd hangen. Ik zie tenminste nog steeds verschillende mensen in gedachten voor me en hoor ze praten. De gesprekkken met wethouders en raadsleden van Turkse afkomst, het effect dat een raadslid uit Izmir leerde dat Kirsehir een mooie grote stad is en geen achterlijk gebied, de contacten met de andere delegatieleden: het werkt allemaal zo inspirerend!
Ik denk ook nog steeds aan de inspanningen en de hartelijkheid waarmee de ambassade, het consulaat-generaal en het NIHA ons hebben ontvangen. Het hoort weliswaar bij het werk maar er was een buitengewoon oprecht grote hartelijkheid en spontaniteit bij de ontvangsten waardoor we het gevoel kregen heel erg welkom te zijn. Het afscheidsontbijt bij het NIHA op het dakterras was bijvoorbeeld ook hartverwarmend: zoveel inspanning om het ons naar de zin te maken. En dan heb ik het nog niet eens over de manier waarop we door de Turkse autoriteiten en organisaties zijn onthaald en ingelicht over alle zaken waar we over geinformeerd wilden worden. Door de opgestoken veren van de politieke blabla heen kijkend hebben we toch wat kunnen zien van de geweldige inspanningen en vooruitgang die er verricht en geboekt worden in Turkije op alle fronten die voor Europa van belang zijn.
Ik hoop dat we als Brabantse delegatie van nut kunnen zijn voor verbetering van beeld en betrekkingen van en met Turkije. Want als er 1 ding duidelijk werd voor diegenen die dat nog niet wisten was het wel dat Turkije beslist, absoluut en echt bij Europa hoort!
Over de politieke gevolgen van dit bezoek hebben we o.a. in de bus tijdens de reis naar Kirsehir intensief met elkaar overlegd. (Er was vanwege het drukke programma geen enkel ander moment om met elkaar te praten zoals ik al eerder vertelde!)
discussie in de bus
Er is een motie opgesteld die we graag statenbreed willen laten aannemen as. dinsdag (morgen dus) over de rol van de provincie in facilitering, stimulering en coordinatie van te ontwikkelen projecten op het gebied van economie, zorg, onderwijs, technology en food. Morgen zal ik de tekst op het weblog zetten. De inhoud is voorbereid in overleg met de burgemeesters en andere delegatieleden, dus zeer breed gedragen!
Links Aloysia Jetten en Marijke Tsoutsanis
Ik heb achter in de bus op de laptop zitten werken samen met Marijke Tsoutsanis aan het opstellen van de tekst. Ingrid van Breda had de avond van tevoren al een kladversie opgesteld. Erik van den Oord heeft op de dag van vertrek nog opmerkingen toegevoegd over food en technology, Aloysia Jetten heeft opmerkingen gemaakt en de burgemeesters en wethouders hebben de tekst gelezen en commentaar geleverd. Ook tijdens de evaluatie heeft iedereen zich positief over dit initiatief uitgelaten. Volgens mij een prima resultaat als de motie morgen wordt aangenomen!
Ik moest nog één dagdeel aan activiteiten beschrijven in het reisverslag: de middag en avond van de voorlaatste dag. Bij deze dus.
Na het bezoek aan de textielfabriek waar we de collectie van M&S zagen hangen
zijn we naar een drietal kindertehuizen gegaan. D.w.z. de kindertehuizen stonden bij elkaar in de buurt en hoorden ook tot dezelfde organisatie maar de gebouwen waren naar leeftijdsgroepen en sexe ingedeeld: 1 algemeen van 6 tot 12 jaar, 1 voor meisjes van 12 tot 18 en 1 voor jongens van 12 tot 18.
De delegatie werd ook in drieen verdeeld en kwam zo vreemd uit dat alle burgemeesters in de eerste groep terecht kwamen. Er was duidelijk niet goed over nagedacht want uiteindelijk moest ik delegatieleider spelen voor de derde groep: de jongens van 12 tot 18.
De ontvangst was ontroerend: er stond een rij jongens klaar met flessen eau de cologne om de handen te wassen en bloemen. De leiding stond er op zijn paasbest bij en ik voelde me ongelukkig met de opgedrongen positie als delegatieleider. Op dat moment was ik namelijk de ‘hoogste’ politieke vertegenwoordiger. Ik vond het geen probleem om die rol te spelen maar het deed de mensen in dit kindertehuis tekort dat de CdK en de burgemeesters allemaal in dezelfde groep zaten en op bezoek gingen bij het andere gebouw. Bovendien lagen de voetballen die we als cadeau bij ons hadden ook nog bij de andere groep en hadden we geen tijd om naar hun voetbalwedstrijd te kijken.
Verder werd er geen enkele keer tijdens het bezoek om ondersteuning gevraagd maar natuurlijk net wel die ene keer dat ik het woord moest voeren namens de groep.
In ieder geval hebben we ons eruit gered en werd ik vanaf dat moment ‘mevrouw de delgatieleider’ genoemd.
Iedereen had wel vragen aan de leiding, vooral ook Marion Gherbaz, onze hoogste ambtenaar op het terrein van zorg. Ze stelde o.a. vragen over de ijsberg onder water van verborgen kindermishandeling maar die bestond volgens de leiding niet in Turkije. Dat antwoord deed ons dus erg denken aan de situatie in Nederland waar tot zo’n 15 jaar geleden ook massaal het probleem van kindermishandeling ontkend werd. Het tehuis kende een onderbezetting van tientallen plaatsen: op een ruimte van 70 kinderen werden bijvoorbeeld maar zo’n 45 plaatsen bezet. We werden er niet vrolijk van.
’s Avonds bood de Brabantse delegatie de ambassadeur en zijn medewerkers een diner aan in de Citadel. Een mooie combinate van museum en restaurant. Opnieuw hoog gelegen zodat we een prachtig uitzicht hadden over de lichtjes van Ankara.
Uiteraard met toespraken en bedankjes en die waren zeer terecht. Niet alleen was het allemaal heel goed georganiseerd (bijna allemaal dus, maar wat niet helemaal goed ging lag niet aan de ambassade), er waren ook hele interessante mensen geregeld om ons op de hoogte te brengen van de problematiek waarover uitleg gevraagd was.
) en bovendien verschenen er twee buren van 30 jaar geleden uit Rijsenhout. Daar kan geen planning tegenop!
