Waar vroeger de afkorting BB stond voor Brigitte Bardot (maar dat is echt lang geleden!) betekent het nu voor ons het illustere duo/tandem/tegenstanders ‘Bos en Balkenende’. Net via de Elsevier’s Nieuwsbrief doorgekregen dat Bos Balkenende kapittelt (hij durft weer! ) over zijn uitlatingen over hypotheekaftrek en vlaktaks. Mijn puppies doen exact hetzelfde tegen elkaar: elke week wordt er uitgevochten wie op dat moment de baas is.

Vanuit Larochemillay een berichtje over mijn wederwaardigheden. Van onze buren hadden we begrepen dat het de afgelopen weken hard gevroren heeft in de Morvan. We waren dus voorbereid op droge vrieskou maar we kregen drijf- en druipnatte ellende want het stroomde van de regen! Nou heb je daar in huis uiteraard geen last van maar wel op weg ernaar toe: de trappen waren spekglad en zelfs de honden maakten een spagaat.
In huis snel de kachel aan… dachten we. Alle gebruikelijke verhalen over huisjes in Frankrijk (lees Martin Bril er maar op na) speelden zich af. De schoorsteen was compleet verstopt en het huis stond helemaal blauw van de rook. Ik kon P niet eens meer ontwaren aan de andere kant van de, toch bepaald niet balzaalgrote, keuken. Maar P is van alle markten thuis en haalde zijn schoorsteenvegerspullen uit de kelder (inderdaad: via die gladde trappen buiten te bereiken). Onder het motto ‘Zwarte Piet moet hier ook fatsoenlijk zijn entree kunnen maken’, is de schoorsteen dus vannacht geveegd en hebben we alle deuren en ramen wijd open gelaten om de rook die zijn uitzicht zou kunnen bemoeilijken, weg te laten stromen. Dat is goed gelukt: het huis was vanochtend ijs- en ijskoud. Maar de kachel doet het! Het leuke van zo’n huis is dat je je weer met de basale dingen in het leven bezighoudt zoals: hoe komen we in godsnaam warm de nacht door. Met een berg dekbedden en (het blijft toch luxueuzer dan vroeger) een elektrische deken gaat dat heel goed.
Ik ga dat beroemde boek over de Schoorsteenvegers (van Lisa en nog wat geloof ik) er maar weer eens op naslaan.

Vanochtend trouwens prachtig weer: de zon schijnt; het is buiten warmer dan binnen!

Tot mijn verbazing zijn we toch onderweg naar Frankrijk. Ik had gedacht dat P allerlei werkzaamheden in Nijmegen zou verzinnen die nog nodig gedaan moesten worden maar blijkbaar is de klusmoeheid toegeslagen.
Ik heb dit keer overigens maar een halve wasmand leesvoer mee! Het is echt rustig op dit moment in provincie-politiek-land. De stukken voor de komende PS-vergadering heb ik in de wasmand samen met de achterstallige stapel bladen, nieuwsbrieven en ander infomateriaal (ik kom er nooit helemaal doorheen!) . En verder had ik me bedacht de adressen voor Kerst maar eens te sorteren. Al is het bestand digitaal: onderhoud moet wel gepleegd worden. Ook is mijn telefoon nog steeds een ramp: mijn oude nummers moet ik voor een groot deel handmatig overzetten

Zoals ik al zei: de vrijdag doorgebracht met uitzoeken van de zooi. Hier een foto door collega Ghislaine genomen omdat ze wilde laten zien dat ik ook wel eens wat doe

Dit zag ik op een blog met crisisgrappen. Supergeestig gevonden!

Foodlog is winnaar geworden in de strijd om de prijs voor het beste Nederlandstalige weblog. Ik had zowel van het blog als van de wedstrijd nog nooit gehoord maar het is wel een heel leuk blog! Over van alles dat met eten te maken heeft.

De wedstrijd zelf stelt niet echt heel veel voor volgens mij: “In totaal namen meer dan 8500 weblogs over de hele wereld deel aan de verkiezing. Het publiek bracht ruim 100.000 stemmen uit.” Dat lijkt mij niet indrukwekkend gezien de hoeveelheid blogs op de aardbol.

Nog lager dan bij de verkiezingen voor Provinciale Staten is de opkomst bij de Waterschapsverkiezingen. Natte voeten en vuil drinkwater: het schijnt de mensen niets uit te maken. Waarschijnlijk omdat ze weten dat het toch wel goed geregeld wordt.
Op het moment dat er echt wat aan de hand is en we hier overstromingen en cholera krijgen wordt iedereen wakker neem ik aan.

Officeel heb ik vanaf woensdag vakantie maar ik sjouw nog steeds van hot naar her ofwel van Boxtel naar Nijmegen en vice versa. Overal wordt op dit moment verhuisd lijkt wel. Niet alleen kinderen maar ook kantoren: vandaag is een collega naar een andere ruimte uitgeweken en in januari moet ik er aan geloven.
Het uitzoeken van de spullen is uiteraard aanleiding om je meteen weer in herinneringen en mogelijkheden te verdiepen. Snuffelen in folders en boekjes en zien wat er allemaal kan en vooral wat je allemaal nog wilt doen…! En dan iemand van de Clean Desk Policy Politie achter je die zegt dat het echt allemaal weg moet

Als relatiegeschenk vallen de mooiste agenda’s binnen. Helaas kun je er niet genoeg afspraken op één dag in kwijt. Ik wil elke dag tot minstens 21.00 uur van alles kunnen noteren en daarom zijn die mooie relatiegeschenken niet aan mij besteed. Ik heb nu een agenda van 4.95 aangeschaft, ben geloof ik nog nooit zo goedkoop uitgeweest, en het past er allemaal in!

Ik heb alle vergaderingen voor 2009 er al weer ingezet en de vakanties met P gepland. Als er nu door de provincie wat wordt verplaatst en verschoven heb ik een groot probleem!

Overigens vind ik een digitale agenda eigenlijk veel handiger maar ze zijn niet val- en handtas proof (tenminste: niet bij mij) vandaar dat ik het toch maar bij een papieren exemplaar houd.

Ik zou er andere woorden voor gekozen hebben dan de VVD, voelde me (uiteraard zou ik bijna willen zeggen) meer thuis bij de bewoordingen van Fatma Koser Kaya, maar de oeverloze lijst met vragen bij het Elektronisch Kind Dossier benauwt me enorm. En dat terwijl ik ook werkzaam ben in een sector die ermee te maken heeft.

Het excuus is dat de vragenlijst een keuze biedt in mogelijkheden, maar de ervaring leert dat mogelijkheden in deze sfeer vaak als taakstelling gezien worden. Niet altijd hebben de mensen op de werkvloer het inzicht in wat werkelijk relevant is.
Heel gevaarlijk deze Big Brother ontwikkeling!!!!